Bazı metinler klasik okumadan fazlasına çağırır sizi…

Komün‘ü okumaya başladığımda, sinemada üç boyutlu bir filmi izlerken buldum kendimi… Her sayfada filmin sahneleri de değişiyor. Toplantılarda tartışanlarla da, yasak bölgeye girmek isteyenlerle de yan yana buluyorsunuz kendinizi. 2046′da teknoloji dijital atılımlarına devam etmiştir. Dilenci çocuklar, “ağabey kredi kartını versene” diyerek dilenmektedir… Kredi kartı/teknoloji vardır ama dilenmek de vardır. Cezaevleri özelleştirilmiş, adları Düzeltimevi olmuştur, Mahkûmlar, internet kullanma, telefonla konuşma gibi haklardan yararlanmaktadır ama gerektiğinde internet erişimi gizlice yasaklanmakta, mahkûm, avukatıyla konuşmak istediğinde, “görteli cevap vermiyor” denilebilmektedir. Federatif sisteme de geçse, 2046′da devlet yine devlettir… İki güvenlik görevlisini öldürdüğü iddia edilen suçsuz bir genç, Deniz idama mahkûm edilmiştir. Avrupa Birliği’ne giriş hayali, “Avrupa Birleşik Devletleri”ne kabul edilmeyle sonuçlanmıştır. Tarih, 29 Ekim 2046′dır. Aynı dakikalarda Deniz, elektrikli sandalyeye oturtulur. Bazı filmlerin sonunu izleyemezsiniz, yüreğiniz elvermez. Komün‘ün son sahnesinde hayali üç boyutlu gözlüğü gözümden çıkartmak için geç kalmıştım…

- Ceren Cevahir

İlgili Linkler:

Gün Zileli ile Komün kitabı üzerine söyleşi (BirGün Gazetesi Kitap Eki, Ahmet Külsoy)
Dünden Bugüne Gün Zileli (Yaba, Aydın Doğan)
Gün Zileli’nin Hayali Devrimi: Komün! (Haydar Karataş)